مدیریت منابع انسانی سبز چیست؟

کسب و کارها در تغییرات اقلیمی و مشکلات روز افزون محیط زیستی از قبیل معضل زباله، گازهای گلخانه های و گرمایش زمین، سیل های ویرانگر، آلودگی رودخانه ها و دریاها، تخریب جنگل ها و مواردی از این دست، نقش بزرگی دارند. اگر آنها قدمی برای کاهش اثرات مخرب خود بردارند تاثیرات آن در جامعه اطرافشان دو چندان خواهد بود. مدیریت منابع انسانی از آنجایی که بازیگران سازمان ها را انتخاب می کنند، آموزش می دهند و شکوفا می کنند، می توانند نقش مهمی را در کاهش این نگرانی همگانی بازی کنند.

مدیریت منابع انسانی سبز یعنی “فلسفه، سیاست ها، فعالیت‌ها و اعمال مدیریت منابع انسانی که به کاهش خسارت‌های زیست محیطی کمک می‌کند.” در واقع مدیریت منابع انسانی سبز فرایندی را به مدیریت منابع انسانی سنتی اضافه نمی کند بلکه تفکر و اعمال سبز را در روح همه فرایندهای HRM می دمد.

در یک دسته بندی جامع می توان مدیریت منابع انسانی سبز را در چهار بعد اصلی ذیل تشریح کرد:

۱٫ فرایند سبز: یعنی در تمام فرایندهای سازمان معیارهای زیست محیطی گنجانده شود. در جذب، افرادی انتخاب شوند که به محیط زیست احترام می گذارند. در فرایند آموزش، آموزش های مرتبط با محیط زیست ارائه گردد و آگاهی کارکنان را در این زمینه افزایش دهد. در ارزیابی عملکرد، معیارهای زیست محیطی جزو معیارهای ارزیابی اثربخشی کارکنان باشد. در جبران خدمات، رفتارهای شهروندی دوستدار محیط زیست مورد قدردانی قرار گیرد. در مورد فرایندهای اداری نیز، به معنای طراحی ساختار سبز (در نظر گرفتن جایگاه و یا واحدی برای این رسیدگی به مسئولیت سبز سازمان) و همچنین استفاده از IT برای کاهش مصرف انرژی و مواد، در فرایندهای پیش گفته نظیر فرایند انتشار آگهی استخدام، ارزیابی عملکرد الکترونیک، نامه های اداری الکترونیک، آموزش های از راه دور و مواردی از این دست، است.

۲٫ استراتژی سبز: یعنی وارد کردن اهداف و سیاست های زیست محیطی در استراتژی های کلان منابع انسانی. علاوه بر این واحد منابع انسانی با سازمان ها و انجمن حامی محیط زیست و همچنین نهادهای قانون گذار ارتباط استراتژیک برقرار می‌کند. این ارتباط به آنها کمک می کند تا ضمن جلب حمایت اجتماعی و قانونی، بتوانند به اطلاعات و منابع مورد نیاز برای انجام فعالیت های دوستدار محیط زیست دسترسی پیدا کنند.

۳٫ حمایت سبز: به معنی ارائه حمایت های اطلاعاتی از طریق اطلاع رسانی چگونگی مواجه شدن با محیط زیست. همچنین ارائه خدمات رفاهی دوستدار محیط زیست مانند عرضه محصولات سبز، آشپزی سبز، خدمات اجاره دوچرخه، اشتراک گذاری اتومبیل و پیشنهاد بسته‌های سلامت و کاهش استرس. از طرفی دیگر، حمایت مالی مثل تخفیف گرفتن برای کارکنان در خرید محصولات سبز، تخفیف های استفاده از حمل و نقل عمومی، حمایت مالی برای سبز کردن محیط زندگی شخصی، می تواند افراد را ترغیب به زندگی دوستدار محیط زیست کند. حتی حمایت زمانی از طریق تدارک دیدن ساعات کاری شناور و دورکاری به منظور کمک به کاهش آلودگی هوا، می تواند در اینا مدنظر قرار گیرد.

۴٫ فرهنگ سبز: پس از اینکه حمایت ذینفعان کلیدی جلب شد و پایداری زیست محیطی به عنوان یک اصل ضروری وارد اسناد بالادستی سازمان شد، همه کارکنان باید از ضرورت آن آگاه شوند و چگونگی حرکت در راستای حفظ محیط زیست را یاد بگیرند. در این نقش مدیران منابع انسانی با ابزارهایی که در اختیار دارند فرهنگ سازمان را به سمت فرهنگ حفظ محیط زیست و اهمیت دادن به مسائل زیست محیطی پیش می‌برند. در واقع واحد منابع انسانی در این لایه بر نگرش و دانش افراد تاثیر می‌گذارد. برای ترویج فرهنگ سبز به عنوان ارزش سازمانی، دو دوسته اقدامات اثربخش است: اقدامات آگاهی بخش (منطقی) و اقدامات برانگیزاننده (احساسی). همچنین طراحی فضای کاری که دوستدار محیط زیست باشد یعنی از انرژی خورشیدی بهترین بهره را ببرد، کمترین اتلاف انرژی را داشته باشد، از گل و گیاه در تزئین اتاق‌های کاری استفاده شود و مواردی از این دست. این نمادسازی اثر تعاملی بر لایه ها ارزش ها نیز دارد.

این مسئولیت همه ما است که روند گرم شدن زمین و آلودگی های زیست محیطی را معکوس کنیم، قبل از اینکه به نقطه بی بازگست برسد.

 

برگرفته از ارائۀ چارچوبی برای مدیریت منابع انسانی سبز، مجنبی محمدنژاد شورکائی

   ارسال دیدگاه

ایمیل شما هرگز برای مقاصد تجاری یا تبلیغاتی بکار نمی رود. *

 


کاربرانی که به تازگی به ما پیوسته اند

gradymarden9gradymarden9
corrinefrankecorrinefranke
nydiacedillonydiacedillo
syreetawilcox3syreetawilcox3
rezahajighasemirezahajighasemi
AbbasqorbaniAbbasqorbani
nimafadenimafade
Parisa peyroviParisa peyrovi
OlgablideOlgablide
SARHANGISOHEIL@gmail.comSARHANGISOHEIL@gmail.com