سه عامل مهمِ عدم موفقیت برنامه های منابع انسانی

در حال حاضر اهمیت مدیریت منابع انسانی در ادبیات علمیِ سازمان و مدیریت غیرقابل انکار است. به عبارت دیگر هم‌اکنون مدیریت منابع انسانی به عنوان یکی از ارکان اساسیِ دانش مدیریت به شمار می‌آید. 

 

علی‌رغم این اهمیت نظری، مدیریت منابع انسانی به خصوص در ایران، هنوز نتوانسته است آن‌طور که شایسته است جایگاه خود را در شرکت‌ها و سازمان‌ها و در عمل به اثبات برساند. دلایل مختلفی برای این ضعف و عدم موفقیت وجود دارد که سه مورد از مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

نخست) فقدان تعهد مدیریت عالی نسبت به مدیریت منابع انسانی. فقدان حمایت مدیریت عالی از مدیریت منابع انسانی به دو دلیل است. اول اینکه ممکن است که وظیفه مدیریت منابع انسانی به طور عمومی و مدیران منابع انسانی به طور خاص فاقد قدرت و اقتدار در تاثیرگذاری بر رخدادهایی که در داخل سازمان در جریان هستند، باشد. این بدان دلیل است که مدیریت عالی در سازمان دارای قدرت اصلی بوده و کنترل رخدادها را در سازمان در دست دارد. دوم اینکه ممکن است مدیریت عالی دیدگاهی کوتاه مدت نسبت به مدیریت منابع انسانی اتخاذ کرده باشد.

دوم) کمبود دانش و مهارت میان مدیران منابع انسانی برای به‌کارگیری برنامه های منابع انسانیِ قابل اعتماد در سازمان. مدیران منابع انسانی اغلب کار خود را در یکسری از فرآیندها و فعالیت های روزانه خلاصه می کنند و اغلب فاقد مهارت ها و دانش مورد نیاز برای تنظیم و اجرای برنامه های استراتژیک منابع انسانی هستند. 

سوم) فقدان دانش مکتوب و معتبری که نشان دهنده اثرات بلندمدت برنامه های مدیریت منابع انسانی بر عملکرد سازمان باشد. اعضای سازمان نسبت به مزایای برنامه های بدیع مدیریت منابع انسانی مشکوک هستند. این شک و تردید هم در مورد مدیریت عالی و هم در مورد مدیریت میانی صادق است. آنها قادر به شناسایی پیامدها و نتایج مثبت و ملموس مدیریت منابع انسانی در سازمان نیستند و از اینرو احساس تعهد کمتری نسبت به این برنامه ها دارند. 

 

بنابراین اگر می‌خواهید مدیران یا متخصصان منابع انسانیِ موفقی باشید و جایگاه واقعی خود را در شرکت یا سازمان پیدا کنید، نخست سعی کنید با نشان دادن شایستگی خود، تعهد و حمایت مدیریت عالی را نسبت به برنامه‌های منابع انسانی کسب کنید. دوم دانش حرفه‌ای، مهارت‌ها و توانمندی‌های خود را بهبود دهید و در آخر سعی کنید نتایج واقعی و ملموس عمل به برنامه‌های منابع انسانی در سازمان را نشان دهید. 

 

** این مقاله برگرفته از پژوهش ذیل است:

Kane, B., Crawford,  J. & Grant, D. (1999). Barriers to effective HRM. International Journal of  Manpower,  ۲۰ (۸), ۴۹۴-۵۱۵٫

 

   ارسال دیدگاه

ایمیل شما هرگز برای مقاصد تجاری یا تبلیغاتی بکار نمی رود. *

 


کاربرانی که به تازگی به ما پیوسته اند

hosseinnhosseinn
m_tarighim_tarighi
FosptFospt
a_rahmata_rahmat
daeidaei
Saeed.niaziSaeed.niazi
aahmadiaahmadi
BillywarBillywar
sajjad21360sajjad21360
javad_panahande@yahoo.com[email protected]